احیای کارخانه تاریخی ریسباف اصفهان در دستور کار قرار گرفت
عضو شورای راهبری احیای ریسباف، با تشریح الزامات احیای کارخانه ریسباف اصفهان، از ضرورت انتخاب توسعه‌گر متخصص، جذب معماران بین‌المللی و پیوند میراث صنعتی با اقتصاد فرهنگی...
به گزارش پایگاه خبری نیوز فلاورجان، کارخانه ریسباف اصفهان در نقطه‌ای تعیین‌کننده قرار دارد. اینجا دیگر تنها حفاظت از یک بنای صنعتی متعلق به تاریخ معاصر مطرح نیست، بلکه چگونگی پیوند دادن میراث صنعتی با زندگی امروز، تأمین مالی پایدار و حفظ منافع عمومی نیز در دستور کار قرار گرفته است. تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد که حفاظت از بناهای صنعتی زمانی به احیا می‌انجامد که معماری، اقتصاد، کارکرد فرهنگی و مشارکت اجتماعی در یک چارچوب واحد قرار گیرند.
ریسباف، یکی از کارخانه‌های مهم نساجی اصفهان در دوره معاصر، اکنون با تشکیل شورای راهبری و آغاز فعالیت دبیرخانه تخصصی احیا، به مرحله‌ای جدید وارد شده است. در این مرحله، تعریف سازوکار اجرا، انتخاب توسعه‌گر و تعیین نسبت میان حفاظت و بهره‌برداری اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
پیروز حناچی، معمار و عضو شورای راهبری احیای کارخانه ریسباف، بر این باور است که این مجموعه باید به‌عنوان فرصتی برای بازآفرینی شهری و شکل‌گیری اقتصاد فرهنگی دیده شود. او در گفتگو با خبرگزاری مهر، بر ضرورت انتخاب توسعه‌گری با توانایی مدیریت یکپارچه طراحی، تأمین مالی، اجرا و بهره‌برداری تأکید می‌کند.
حناچی همچنین با مرور تجربه‌های جهانی، توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان از یک کارخانه متروک، مقصدی شهری ساخت، بدون آنکه هویت تاریخی آن قربانی کاربری‌های ناسازگار شود.
برای تعریف پروژه احیای ریسباف، باید هم‌زمان به سه حوزه میراث فرهنگی، اقتصاد و اجتماع توجه کرد. در حوزه میراث، حفاظت از کالبد و مستندسازی اهمیت دارد. در حوزه اقتصادی، توسعه‌گری باید مسئولیت یکپارچه‌ای از ابتدای پروژه تا بهره‌برداری را بر عهده بگیرد. در حوزه اجتماعی، مشارکت مردم از مراحل اولیه شکل‌گیری طرح ضروری است.
یکی از نگرانی‌ها درباره احیای بناهای صنعتی، غلبه کاربری تجاری بر هویت تاریخی آنهاست. حناچی می‌گوید که کاربری جدید باید مکمل مأموریت فرهنگی مجموعه باشد و به شهر اصفهان کمک کند. پایداری اقتصادی یکی از شروط استمرار حفاظت است و باید میان ارزش‌های معماری، برنامه فرهنگی و نیازهای شهر ارتباط برقرار شود.
تجربه‌های جهانی، مانند پروژه‌های لندن، نشان می‌دهد که می‌توان فضاهای صنعتی را به مجموعه‌های فرهنگی و شهری تبدیل کرد. در این راستا، باید از اصولی مانند حفظ یکپارچگی بنا، تعریف کاربری متناسب و ایجاد سازوکار بهره‌برداری پایدار استفاده کرد.
توسعه‌گر باید مسئله را به پروژه تبدیل کند و ذی‌نفعان را در یک فرایند منسجم گرد هم آورد. برای انتخاب توسعه‌گر، تجربه کار با بناهای تاریخی و توان طراحی مدل اقتصادی پایدار باید در نظر گرفته شود.
نظارت مستمر بر پروژه و فعالیت‌های فرهنگی نیز ضروری است. توسعه‌گر نباید پس از اتمام عملیات عمرانی از پروژه خارج شود و باید در مرحله بهره‌برداری نیز مسئولیت‌پذیر باشد.
مشارکت معماران بین‌المللی می‌تواند به ارتقای جایگاه پروژه کمک کند، اما کیفیت مسئله و شناخت از زمینه تاریخی و شهری نیز اهمیت دارد. فعالیت‌های فرهنگی باید به‌صورت مرحله‌ای آغاز شود و در کنار پیشرفت عملیات عمرانی، برنامه‌های فرهنگی متناسب نیز پیش برود.
تاریخ شفاهی و مشارکت شهروندان در احیای ریسباف اهمیت زیادی دارد. جمع‌آوری خاطرات و اسناد تاریخی می‌تواند به مستندسازی و معرفی هویت کارخانه کمک کند. در نهایت، باید میان هویت تاریخی، خلاقیت معماری، اقتصاد پایدار و زندگی اجتماعی پیوند برقرار کرد تا ریسباف به مجموعه‌ای زنده و فعال تبدیل شود.
: .
برای مطالعه خبرهای بیشتر به پایگاه خبری نیوز فلاورجان مراجعه کنید.