پایگاه خبری نیوز فلاورجان، گروه استانها: کوچههای میلاد و باسکول در شهر کاشان سالهاست با مسئله اساسی قرار گرفتن خارج از محدوده شهری و بلاتکلیفی در تعیین وضعیت این سکونتگاهها دستوپنجه نرم میکنند.ساکنان این مناطق در حالی که پیش از این بخشهایی از محل سکونتشان در محدوده شهر قرار داشت امروز با محدودیت در بهرهمندی از خدمات شهری و عمومی مواجهاند. محدودیتی که نه فقط زندگی روزمره آنان را تحتتأثیر قرار داده، بلکه به یکی از مطالبات جدی و حلنشده مردم این خطه تبدیل شده است.
ماجرا از کجا آغاز شد؟
مشکل اما تنها به کمبود خدمات ختم نمیشود؛ خروج این مناطق از محدوده شهری در بازنگری طرح تفصیلی، برای ساکنان حقوق مکتسبه و توقعاتی ایجاد کرده و حالا آنان میان انتظار برای الحاق به شهر و پیشنهاد تبدیلشدن به روستا قرار گرفتهاند.
در شرایطی که مردم سالهاست پیگیر تعیین تکلیف هستند، پرسش اصلی این است که سرانجام چه تصمیمی برای آینده کوچههای میلاد و باسکول گرفته خواهد شد تا ساکنان بتوانند از خدمات عمومی متناسب با وضعیت محل زندگی خود بهرهمند شوند.
کلاف پیچیده مشکلات این دو محله آنقدر درهمتنیده شده که حالا پای یک راهکار متفاوت به میان آمده است؛ راهکاری که برای برخی اهالی نه از جنس آسفالت و جدولگذاری و ارائه خدمات شهری، بلکه تغییر عنوان جغرافیایی محل زندگیشان است: روستا شدن.
ماجرا از جایی جدی شد که موضوع تبدیل این مناطق به روستا در فضای رسانهای و محلی مطرح شد؛ موضوعی که واکنشهای متفاوتی را به دنبال داشت. از یکسو برخی اهالی میگویند سالها برای ابتداییترین خدمات شهری، از جمله آسفالت تنها معبر دسترسی خود، میان دستگاههای مختلف سرگردان بودهاند و از سوی دیگر، مسئولان تأکید دارند که هنوز تصمیمی برای تبدیل این مناطق به روستا گرفته نشده است.
در این میان، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: آیا قرار است مشکل مردم با حل مسئله برطرف شود یا با تغییر عنوان محل زندگی آنان؟
۶ سال انتظار برای آسفالت یک معبر
یکی از ساکنان کوچه میلاد در گفتوگو با پایگاه خبری نیوز فلاورجان با اشاره به مشکلات این منطقه اظهار کرد: بیش از شش سال است برای آسفالت تنها معبرمان پیگیری میکنیم. از این اداره به آن اداره فرستاده شدهایم و هنوز مشکل حل نشده است.
وی ابراز کرد: برای ما چه فرقی دارد اینجا شهر باشد یا روستا؟ ما خدمت میخواهیم؛ آسفالت میخواهیم. وقتی یک مشکل ساده سالها حل نمیشود، طبیعی است که مردم به هر راهکاری که احتمال میدهند مشکلشان را حل کند، فکر کنند.
این اظهارات نشان میدهد مسئله اصلی اهالی بیش از آنکه هویت تقسیمات کشوری باشد، دسترسی به خدمات و بلاتکلیفی اداری است. وقتی یک شهروند برای دریافت ابتداییترین خدمات شهری سالها در رفتوآمد میان دستگاهها باشد، تغییر عنوان محل سکونت ممکن است بهعنوان آخرین راهحل به ذهن او برسد؛ حتی اگر این راهکار خود، پرسشهای تازهای ایجاد کند.
توضیح شورای شهر کاشان؛ مطالبه مردم، نه تصمیم قطعی
علیرضا مفرح، رئیس شورای اسلامی شهر کاشان در گفتگو با پایگاه خبری نیوز فلاورجان با اشاره به موضوع مطرحشده درباره تبدیل مناطق کوی باسکول و میلاد به روستا اظهار کرد: آنچه در شورای شهر مطرح و قرائت شد، صرفاً انعکاس درخواست مردمی به وزارت کشور بود و به هیچ عنوان به معنای تبدیل این مناطق به روستا نیست.
وی ابراز کرد: نامهای از سوی مردم این مناطق نوشته و به وزارت کشور منعکس شده بود و وزارت کشور نیز برای بررسی موضوع و بازدید از منطقه اقدام کرده است. در این نامه، ساکنان کوی باسکول و میلاد با اشاره به اینکه از برخی خدمات مورد نیاز بهرهمند نیستند، درخواست کردهاند راهکاری برای دسترسی آنان به خدمات ارائه شود.
رئیس شورای اسلامی شهر کاشان تصریح کرد: در این نامه، رونوشت برای نماینده مردم کاشان و آران و بیدگل در مجلس شورای اسلامی و شورای شهر نیز ارسال شده بود. در همین ارتباط، آقای اکبری، رئیس دفتر نماینده مجلس، به بنده اعلام کرد که نامهای برای تبدیل این منطقه به روستا تنظیم شده است تا مردم بتوانند از خدمات روستایی بهرهمند شوند.
مفرح با تأکید بر اینکه این به معنای روستا شدن قطعی منطقه نیست، گفت: ما نگفتیم که این منطقه روستا شده است؛ بلکه گفتیم درخواست مردمی به وزارت کشور منعکس شده و این موضوع باید در فرآیند کارشناسی بررسی شود.
وی خاطرنشان کرد: خواسته ما این است که در نهایت خدمات مورد نیاز به مردم این منطقه ارائه شود؛ حال اگر امکان الحاق این مناطق به شهر وجود داشته باشد، چه بهتر، و اگر چنین امکانی فراهم نشود و خود مردم نیز بخواهند، تبدیل شدن به روستا میتواند یکی از راهکارها باشد که تصمیمگیری درباره آن در اختیار مراجع مربوط است.
رئیس شورای اسلامی شهر کاشان با رد این برداشت که شورای شهر پایهگذار موضوع تبدیل این مناطق به روستا بوده است، گفت: این موضوع از سوی مردم مطرح شده و شورا صرفاً درخواست آنان را منعکس کرده است. مطالبه مردم برای دریافت خدمات، مطالبهای بحق است.
وی با بیان اینکه خبر منتشرشده درباره روستا شدن این مناطق صحیح نبوده است، تصریح کرد: ما نگفتیم این مناطق روستا شدهاند و اساساً هنوز چنین تصمیمی گرفته نشده است. آنچه مطرح شده، صرفاً انعکاس یک درخواست مردمی برای بررسی راهکارهای ارائه خدمات به ساکنان منطقه بوده است.
مفرح در پایان خاطرنشان کرد: امیدوارم این موضوع به نتیجه برسد؛ چه از طریق الحاق منطقه به شهر و چه از طریق هر راهکار قانونی دیگری که بتواند مشکل مردم را حل کند. انتظار ما چیزی جز این نیست که در نهایت مردم این منطقه که با محرومیتهایی مواجه هستند، بتوانند از خدمات مورد نیاز خود بهرهمند شوند.
این توضیح، اگرچه ابهام درباره «قطعی بودن روستا شدن» را تا حد زیادی برطرف میکند، اما یک پرسش مهم را بیپاسخ باقی میگذارد: چرا یک منطقه در محدوده شهری برای دریافت خدمات، باید میان دوگانه «الحاق به شهر» و «تبدیل شدن به روستا» قرار بگیرد؟
ما هم خدمت میخواهیم
یکی دیگر از ساکنان منطقه باسکول نیز در گفتوگو با پایگاه خبری نیوز فلاورجان با اشاره به مشکلات خدماتی منطقه اظهار کرد: مردم اینجا دنبال اسم و عنوان نیستند. اگر شهر است، خدمات شهری بدهند و اگر روستاست، خدمات متناسب با روستا ارائه شود. چیزی که مردم را خسته کرده، بلاتکلیفی است.
وی ابراز کرد: وقتی مردم چند سال برای یک مشکل ساده پیگیری میکنند و نتیجه نمیگیرند، طبیعی است که از هر مسئولی که میتواند کاری انجام دهد، مطالبه داشته باشند.
این بخش از روایت اهالی، نقطه مشترک میان کوچه میلاد و باسکول را آشکار میکند؛ مسئله اصلی، کیفیت زندگی است نه عنوان محل سکونت.
لتحر بخشی از هویت و محدوده شهری کاشان است
در سوی دیگر ماجرا، مصطفی معینی، نماینده مردم کاشان و آران و بیدگل در مجلس شورای اسلامی، ادعای تلاش برای خارج کردن لتحر از محدوده شهری کاشان و تبدیل آن به روستا را رد میکند.
معینی در گفتگو با پایگاه خبری نیوز فلاورجان اظهار کرد: چنین موضوعی در دستورکار او قرار ندارد و تأکید میکنیم که لتحر با مردمان اصیل، باغیرت و شریف خود، بخشی از هویت و محدوده شهری کاشان است.
وی همچنین رویکرد خود را پیگیری مطالبات، ارتقای خدمات، توسعه متوازن و رفع مشکلات تمامی مناطق شهرستان عنوان میکند.
این موضعگیری، در کنار سخنان رئیس شورا، نشان میدهد دستکم بر اساس مواضع رسمی اعلامشده، تصمیم قطعی برای روستا شدن کوی میلاد و باسکول وجود ندارد. اما همچنان موضوع روستاشدن این منطقه بهعنوان یک مطالبه خدماتی روی میز است و همین تفاوت، ضرورت شفافسازی را بیشتر میکند.
مسئلهای که با تغییر تابلو حل نمیشود
آنچه اکنون بیش از هر چیز به چشم میآید، فاصله میان مطالبه مردم و فرآیند پاسخگویی دستگاهها است.
اگر شهروندان برای آسفالت یک معبر شش سال منتظر میمانند و در نهایت بحث تغییر وضعیت تقسیمات کشوری مطرح میشود، مسئله فقط آسفالت نیست؛ مسئله، سازوکار ارائه خدمات و مسئولیتپذیری دستگاهها است.
مردم یک پاسخ روشن میخواهند
اکنون توپ در زمین مسئولان است؛ نماینده مجلس، شورای شهر، فرمانداری و سایر دستگاههای متولی باید روشن کنند که برای کوچه میلاد و باسکول دقیقاً چه برنامهای دارند.
اگر راهکار، الحاق به محدوده شهری است، چرا این مسیر طی نمیشود؟ اگر روستا شدن مطرح است، مبنای کارشناسی آن چیست و چه نهادی باید درباره آن تصمیم بگیرد؟ و مهمتر از همه، چرا مردم باید برای دریافت خدمات ابتدایی، سالها در بلاتکلیفی بمانند؟
برای اهالی کوچه میلاد، باسکول و لتحر شاید نام شهر یا روستا در اولویت نباشد؛ آنان آسفالت، مدرسه، خدمات و زندگی شایسته میخواهند.
بنابراین شاید بهتر باشد پیش از آنکه درگیر تغییر عنوانها شویم، یک مسئله ساده را حل کنیم: مسئولیت ارائه خدمت به مردم دقیقاً بر عهده کیست؟
مردم سالهاست منتظر پاسخ این سؤال هستند؛ پاسخی که نه در تغییر نام یک منطقه، بلکه در حل واقعی مشکلات آن باید دیده شود.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰